Frankrijk en het grote "Tieten-Referendum"

Politiek correct Eurabia geilt zich dezer dagen op met de vraag of La Douce France klaar is voor een moslima als nieuwe 'Miss France'.

In Frankrijk zelf zijn zowel linkse rukkers als rechtse rakkers verdeeld over de kwestie. Voor links is zij (Juliette Boubaaya) als van God (allah?) gezonden. Juliette is immers bereid haar land te dienen door het politiekorps te vervoegen. Ze weigert ook steevast een sluier te dragen omdat ze 'haar vrouwelijkheid niet wil opgeven'.

Uiterst rechts ziet het anders en - hoeft het gezegd - toch een beetje realistischer. Want hoewel de voornaam anders doet vermoeden is Juliette een vrome moslima die vijf keer per dag bidt. ‘Als de islam alcohol en varkensvlees verbiedt, hoe kan een vrome moslima als miss dan onze champagne, wijn en saucissons promoten?' luidt het terecht.

Juliette Boubaaya is 19 jaar, 1.75, heeft bruin haar en dito ogen. Ze danst graag, speelt handbal en is dol op dieren. Niets opzienbarends eigenlijk voor een jongedame die aanstaande zaterdag het Franse departement Picardie mag vertegenwoordigen tijdens de finale van de Miss Frankrijk-competitie.

Hoewel andere kandidaten met islamitische achtergrond steevast hebben geweigerd in bikini te poseren (waarom deden ze dan mee?) lijkt Juliette zich daar niet aan te storen, wel integendeel. De tabloïdkrant Le Parisien bracht recent een foto van haar in "natte bikini" onder de kop ‘Fier op mijn geloof en mijn schoonheid.' In het artikel legde ze uit dat ze zowel de koran als de bijbel had gelezen, maar dat de koran haar toch meer aantrok. Wij fronsen de wenkbrauwen...

Ook zou ze - vooraleer in te schrijven voor de Miss-verkiezing - een imam hebben geconsulteerd omtrent het poseren in een weinig verhullende bikini. En die imam zou haar enthousiast geadviseerd hebben om mee te doen? Hoe komt het toch dat wij daar niets van geloven?

Koos Frankrijk eerder al voor meisjes uit Guadeloupe en Tahiti, dan leidt het vooruitzicht van een praktiserende moslima als schoonheidskoningin bij onze zuiderburen toch tot de nodige commotie en ongeloof.

Geen probleem, het groot publiek krijgt hieromtrent zijn zeg. Voor het eerst in de geschiedenis wordt de winnares immers rechtstreeks verkozen door de kijkers. Het programma is rechtstreeks te volgen op TF1 en is één van de hoogtepunten van het televisiejaar.

Frankrijk heeft zaterdag dus in zekere zin zijn "tieten-referendum". Als Juliette het haalt zal de politiek correcte kerk uitbazuinen dat de multi-culturele maatschappij terug is van weggeweest. Als Juliette het niet haalt, zal de politiek correcte kerk proclameren dat Frankrijk de weg van het racisme heeft gekozen, Zwitserland achterna.

Zaterdag zal blijken of het land klaar is voor een moslima als Miss France. Wat mij betreft mag Juliette winnen, gesteld dat ze er zich contractueel toe verbindt àlle verplichtingen na te komen, ook als die als haram geboekt staan volgens de sharia.

Minaretten zijn Bajonetten...

Aanstaande zondag wordt in Zwitserland - zoals u allicht weet - een referendum gehouden over het al dan niet instellen van een landelijk verbod op de verdere bouw van minaretten.

Minaretten, u kent ze wel, die smalle torentjes naast de moskee. Voor de ene niet meer dan de plaats waarop de muezzin vijf keer per dag oproept tot het gebed. Volgens anderen eerder hét symbool, hét statement van politieke macht die integratie in de weg staat.

Strikt genomen is de moskee in de islamitische traditie geen heilige maar een sociale plaats. De zelfverklaarde profeet Mohammed kwam er samen met zijn getrouwen. In de koran vindt men slechts één enkel vers waar het over de moskee gaat: in huizen die god toestaat te bouwen en dat zijn naam erin worde vernoemd (Soura 24, vers 36).

Zoals de islamoloog Peter Heine in zijn Islam-lexicon optekent, vervullen moskeeën een "administratieve rol". Hier vonden eertijds de zittingen plaats van de stammenraad en waren het verzamelplaatsen voor mannen die zich opmaakten voor een veldtocht of jihad.

In de loop van de geschiedenis hebben zich alzo twee soorten gebedshuizen ontwikkeld. Enerzijds het gebedshuis strictu sensu voor het dagelijkse gebed van de gelovigen. En aan de andere kant de "vrijdag-moskee" waar op vrijdag wordt gebeden en gepreekt. Van oudsher hebben vrijdag-moskeeën een politiek karakter, want daar verkondigde de kalief zijn "leer".

Moskeeën, voorzien van een minaret en gebouwd in een niet-islamitisch land, worden door mohamedanen gezien als "militaire voorposten" van de ummah, de moslimgemeenschap. In deze voorposten wordt de verovering van het gebied voorbereid en georganiseerd.

De minaret, die geen enkele praktische functie meer heeft, vormt het signaal dat de ummah ter plaatse aan invloed heeft gewonnen en bij machte is om het hele gebied aan de islam te onderwerpen, voor zover dat intussen niet stilzwijgend (dhimmitude) is gebeurd, kijk maar naar tal van steden en gemeenten in vooral het Verenigd Koninkrijk waar de sharia is ingesteld.

Treffend hieromtrent is het intussen beroemde citaat van de Turkse premier Erdogan tijdens een toespraak in de zuidelijke Turkse stad Sur waar hij zei dat «De moskeeën onze kazernes zijn, de moskee-koepels onze helmen, de gelovigen onze soldaten en de minaretten onze bajonetten»... Moet hier nog een tekening bij?

Over dit soort symboliek gaat het in het Zwitsers referendum en deze problematiek zou feitelijk de hele Westerse wereld moeten beroeren.

De heimelijk georchestreerde massa-migraties van moslims, de uitblijvende integratie en de verwatering van de nationale identiteit zijn ondertussen immers ook belangrijke politieke thema's geworden in andere Europese landen als België, Frankrijk, Zweden, Denemarken, Nederland en het Verenigd Koninkrijk.

De recente toename van werkloosheid in al deze landen heeft die problematiek enkel aangescherpt en... "worse is still to come"...

De gevolgen van de uitslag van het referendum - in Zwitserland leven officieel 300 à 400.000 moslims, maar het zullen er wel véél meer zijn - is vooral belangijk voor het imago van Zwitserland bij de politiek correcte links-liberale elites in het buitenland en bij uitbreiding voor de Zwitserse industrie.

«Indien het verbod op de bouw wordt aanvaard, wordt het imago van Zwitserland in de Arabische wereld geschaad met alle gevolgen van dien voor onze export,» dreigt Urs Rellstab van de zakenvereniging Economiesuisse.

Anderen vrezen voor de financiële gevolgen en mogelijke boycots, zoals die ook Denemarken te beurt vielen na het incident met de Mohammed-cartoons (Motoons).

De Zwitserse regering en de vertegenwoordigers van zakenverenigingen hebben aldus opgeroepen om het referendum te verwerpen. Maar de organiserende centrumrechtse partij SVP roept vooral de jongeren op om ‘JA' te komen stemmen.

«Zij worden straks de grootste slachtoffers indien de islamisering van Zwisterland doorzet», zegt een voorwoorder van de partij heel terecht. Zoals steeds gebruikt de SVP vindingrijke maar provocatieve affiches om haar slag thuis te halen.

Op deze affiche (zie afbeelding bovenaan) staat een vrouw in boerka naast minaretten die als raketten worden voorgesteld op een Zwitserse vlag. Hoewel de SVP bij de laatste verkiezingen 29% van de stemmen haalde, lijkt de partij momenteel verscheurd door interne twisten, het doet denken aan hetgeen nu gebeurt met het Vlaams Belang.

Volgens de laatste peilingen wordt het voorstel zondag verworpen. Wij hopen uiteraard dat Zwitserland volmondig JA zegt.

Geen Minaretten in Zwitserland

Ze maken amper 4% uit van de totale bevolking in Zwitserland, en toch willen ze hun gebruiken en hun cultuur opdringen aan de meerderheid, ook al heeft die daar helemaal geen zin in, geen boodschap aan.

"Ze", dat zijn uiteraard de islamitische inwijkelingen, de ongenode migranten die tegenwoordig lobbyen om over heel Zwitserland minaretten (hoge spitse torens) te mogen bouwen. Minaretten, die nochtans overbodig zijn waar het gaat om godsdienstbeleving en eigenlijk niet per se hoeven om een moskee te doen functioneren.

Het spreekt vanzelf dat die minaretten moeten duidelijk maken dat Zwitserland in een tweede fase zit van een proces van onderwerping aan de islam. Gebouwen met minaretten symboliseren een 'politiek religieuze machtsgreep'. De volgende stap is allicht het idiote gezeur van de muezzin, de oproep tot gebed vijfmaal daags, dat over de Zwitserse dorpjes zal weergalmen, of de blanke Zwitsers daar nu zin in hebben of niet.

Uiteraard is men in Zwitserland - uitgezonderd de linkse apologisten - helemaal niet gelukkig met de gang van zaken. De Zwitserse nationalisten, gesteund door de Zwitserse Volkspartij en de Federale Democratische Unie, hebben zo'n 115.000 handtekeningen verzameld om een referendum over een verbod op minaretten af te dwingen.

In Zwitserland is men verplicht een referendum over een onderwerp te organiseren als er 100.000 handtekeningen worden opgehaald. De initiatiefnemer voor de petitie was Ulrich Schlüer, een parlementslid van de controversiële Zwitserse Volkspartij, die vorig jaar al hoge ogen wierp met de affichage-actie waarin twee witte schaapjes een zwart schaapje over de grens schoppen, remember?

Volgens de nationalisten zijn minaretten niet zozeer religieuze symbolen dan wel een teken van de in hun ogen oprukkende politieke islam en dat is ook zo. 

Anderzijds heeft deze actie - hoe kan het anders - de 350.000 moslims in Zwitserland geshockeerd. Zij ijveren al jaren voor meer erkenning voor hun godsdienst en zeggen dat een verbod een schending zou zijn van de vrijheid van godsdienst, terwijl de minaret nochtans helemaal geen verplichting is binnen de islam.

Volgens Doudou Diène, die naar Arabische pijpen dansende racisme-expert bij de Verenigde Naties, is het Zwitsers initiatief een bewijs dat anti-islamitische acties in Europa hand over hand toenemen. Alsof dat iemand mag verbazen. Ook de regering van de Zwitserse president Pascal Couchepin mengt zich in het debat en roept de bevolking op tégen het verbod te stemmen.

Als Schlüer's partij het referendum wint, moet het Zwitsers parlement een stem aannemen die de bouw van minaretten verbiedt. En als Zwitserland de bouw van minaretten verbiedt, moeten alle Westerse landen daar een voorbeeld aan nemen. Hiermee zouden we een belangrijke veldslag winnen in de oorlog tussen de Westerse beschaving en de politieke islam.

MEER INFO: minarette.ch

_

Ierland zegt Neen!

Hoewel het allicht maar een uitstel van executie is [de EU-bozo's zullen blijven manipuleren en intimideren tot de Europese grondwet wordt aangenomen] heeft de Ierse bevolking vandaag NEEN gezegd tegen het herwerkt Europees Verdrag.

'Het is overduidelijk dat er erg veel neen-stemmen zijn,' gaf de Ierse minister van justitie Dermot Ahern deze middag toe. 'maar dat is nu eenmaal het spel van de democratie.'

Ierland is het enige land van de 27 lidstaten dat een referendum over het verdrag organiseert. Na het Franse en het Nederlandse NEEN in 2005 hadden de Europese regeringsleiders immers hun lesje geleerd.

Referenda waren uit den boze en moesten in de toekomst absoluut vermeden worden. Maar dat was buiten de Ierse Grondwet gerekend. Volgens die wet vereist elke Europese verdragswijziging een volksraadpleging. De logica zelve.

De inzet van het Ierse referendum is groot. Pas als àlle lidstaten het ontwerp van verdrag goedkeuren, kan het ook worden uitgevoerd. Als de Ieren Lissabon verwerpen, komt de EU terecht in een nooit eerder geziene malaise.

De hoop van échte democraten in Europa is gericht op Ierland, de enige natie van de unie waar democratische principes nog niet zijn uitgehold en uitgerokken tot "window dressing". Zij hopen op die "nooit geziene malaise" als zijnde de puinhoop waaruit een nieuw Europa wordt geboren. Een Europa dat opnieuw oog heeft voor zijn vele unieke nationale identiteiten en culturen, voor zijn Judeo-Christelijke wortels die een unieke beschaving hebben voortgebracht, de beste tot hiertoe.

Een nieuw Europa ook waar geen plaats is voor de onmenselijkheid en barbarij van achterlijke culturen en idiote woestijnreligies. Tenzij in boeken en musea.

_