
Tom Naegels, Groot Schijver, Filosoof en Apologeet voor de islam gaat er dus - met een big smile - vanuit dat de chaos en revoltes in Noord-Afrika en het Midden-Oosten hun bron vinden in de hunkering van het gewone volk naar een democratisch staatsbestel, een vrije samenleving naar Westers model. En dat wij, de islam-critici, de plank nog maar eens misslaan omdat wij in ons verstard doemdenken een totale islamisering in het vooruitzicht stellen.
Tommeke, Tommeke toch.
De geschiedenis heeft u kennelijk weinig geleerd. De stapel anti-islamlectuur al evenmin.
De Gouden Regel voor naties, verkankerd door de islam, stelt immers dat alleen een strak geleide dictatuur deze doctrine aan de ketting kan houden. Liefst een militair apparaat met een uitgebreid netwerk van informanten, tot in de moskeeën toe.
Hoe politiek incorrect dit ook klinkt, vrije verkiezingen zijn absoluut onwenselijk in "die landen", want niets anders dan een sneltrein richting islamitische dictatuur. Tenzij politieke partijen met een islamitische invalshoek de deelname wordt ontzegd, maar dat wordt natuurlijk als anti-democratisch weggewuifd.
Want zoals de Belgische minister van Buitenlandse Zaken Steven Vanackere stelt in verband met de eventuele opkomst van de Moslimbroeders in Egypte: «Als de EU vrije en eerlijke verkiezingen wil, komt het haar niet toe te dicteren dat we sommige dingen niet willen».
Kan het dwazer? Kan het nog gekker?
Vanackere doet alsof vrije verkiezingen synoniem zijn van democratie. Neenee Vanackere, democratie vergt véél meer input dan het organiseren van vrije verkiezingen. Onder andere het onderschrijven en huldigen van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en een maximale Vrijheid van Meningsuiting.
Daartoe moeten partijen die de principes van een vrije, democratische samenleving niet onderschrijven, zonder scrupules worden uitgesloten van deelname aan verkiezingen. In de jaren dertig van vorige eeuw had Duitsland de nazi-partij van Hitler in een cordon sanitaire moeten verstikken. Het zou ons een wereldoorlog en een holocaust hebben bespaard.
Vandaag de dag mogen de dictaturen in de islamitische wereld alleen dan worden opgeheven als er vrije verkiezingen worden gehouden mét uitsluiting van alle partijen die een theocratie of islamitische republiek voorstaan. De EU zag geen graten in Erdogan's AKP, maar ernstige observatoren en Turkije-watchers moeten intussen toegeven dat het land van Atatürk het pad van de islam is ingeslagen en de kloof met het Westen zienderogen breder wordt.
Steven Vanackere, wie gelooft die mens nog? In mei van vorig jaar steunde hij de kandidatuur van Libië om de komende drie jaar een zitje te krijgen in de Mensenrechtenraad, het VN-orgaan dat toezicht houdt op de naleving van de mensenrechtenverdragen. Libië? Het is gelijk het toezicht op de kleuterscholen toevertrouwen aan pedofiele paters.
De volksopstanden in Noord-Afrika en het Midden-Oosten gaan ...door de maag. Ze laaien op uit de wanhoop van een uitgehongerd volk dat eigenlijk alleen maar de armoede wil ontstijgen. Brood op de plank en een beetje menswaardig leven, dàt is wat die mensen willen. De leider die deze wens kan vervullen mag de scepter zwaaien, democraat of geen democraat.
Maar in een door islam verkankerd land is dat meestal een mullah, een imam of een sjeikh.
En in een door islam verkankerd land leiden alle wegen naar Mekka.




